Netlik Arayışı

Var olmak... Benim varoluşum cevaplara dayanıyor.

Hayat benim için bir bilgisayar ve onu kullanan benim. Deneyimleyen, araştıran, kaynak bulmaya çalışan.

2 sene önce bir şiirimde kendime “İyi bir cevaplayıcı değilim,” demiştim. Bence yanılıyorum.

Ben cevaplarımı hep veriden, deneyimin kendisinden almak istedim. Gördüğümden, yaşadığımdan, araştırdığımdan. Bazen cevap alamadığım anlar oldu. İşte bu yargıya varmamın sebebi buydu.

Cevap yoksa, yetersiz olan bendim belki de. Bu yargı bende bilimsel bir kimlik oluşturdu.

Bilimsel kimlik.

Araştıran, sorgulayan, kanıt arayan tarafım. Beni yıllarca ayakta tutan ama her soruya cevap veremeyen tarafım.

Bu kimliği her şeye indirgememem gerekiyor. Çünkü bilimsel kimlik, anlam arayışına tek başına cevap veremez. Bir şeyin nasıl olduğunu açıklayabilir ama benim için ne anlama geldiğini her zaman söyleyemez.

Ben anlamı, kaynağın olmadığı yerde arıyorum. Belki de anlamı kendim kurmaya hiçbir zaman cesaret edemedim.

Bir kaynak olsun istedim. Bir kanıt. Bir veri. Bir cevap.

Ama bazı cevaplar bulunmaz. Bazıları seçilir. Bazıları yaşarken oluşur.

Ben bu yüzden üniversiteye geri dönmek istiyorum.

Üniversiteye dönüyorum çünkü bir sorum var. Belki birden fazla ama hep fazla. Sorularımın cevabını alabileceğim yere değil yalnızca; onları bizzat kendim araştırabileceğim yere dönüyorum.

Kaynaklara, yöntemlere, düşünmeye.

Olumlu bir cevap aramıyorum. Olumsuz bir cevap da olabilir.

Ben sadece netlik istiyorum.

Haklı çıkmak değil. İstediğimi duymak değil.

Sadece sorularımın peşinden gitmek, araştırmak ve sonunda bir cevabın karşısında durabilmek.

Üniversiteye dönmek benim için geçmişe dönmek değil.

Kendi soruma dönmek…