Teolojik Yoğunluk

Çok tanrılı din, tek tanrılı dine göre daha basit ve sadedir.

Görünüm itibariyle çok tanrılı din içerisinde birden fazla tanrının olması her tanrının kendine göre özelliği, hükmü, yargısı ve işlevi bulunmaktadır. Buradaki ezber çokluğu öğrenmeyi ve hatırda kalmasını zorlaştıran unsurlar barındırıyor fakat pratik açıdan bakılınca durum böyle değil.

Çok tanrılı inanışta bir tapınma mekanı yoktur, iman için mimari oluşturulmamıştır çünkü gerek yoktur. Ritüeli, duası ve kutsal kitabı yoktur cezayı zaten doğadan atfedilen özelliklerle afetlerle oluşmaktadır. Eğer iman için mimari yoksa buna rehber olacak bir din alimine ihtiyaç yoktur. Kitap yoksa şeriat, tefsir, fıkıha da ihtiyaç yoktur.

Sadece inanır ve saygı duyma üzerine daha özgürlükçü ve hatta medeni bir dine bürünüyor.

Tek tanrılı dine baktığımızda, bir yüce ve ulu tanrı gökten emirlerini yağdırarak kainatı yönettiğini ve sahibi olduğunu iddia eder. Bu tanrının bir kitabı, rehberi, peygamberi vardır. İşin içine insana dair olgular dahil olunca rehberin olması yayma zorunluluğunu ortaya çıkarır. Yaymak için kitap, şeriat, fıkıh ve herkesin anlayabilmesi için tefsir gerekir. Her şeyin tek bir tanrıdan geldiğine inandığımıza göre ona dualar etmemiz ve hediyeler adamamız gerek ki yaşadığın alanı daha yaşanabilir kılsın. Bu anlamda her şeyin tek bir sebebi olan tanrının varlığı olan din, detaylıdır. Ancak özgürlükçü ve medeni değildir.

Temelde inanış hislerin esiridir. Korkuyorsan inanmak zorundasın seviyorsan ritüel yapmak zorundasın. Çünkü zorunda hissedersin.